கோகுலகிருஷ்ணன் கந்தசாமி
Saturday, January 31, 2009
விலைமகளின் வறுமை
கண்களால் பேசி
கட்டியணைத்து...
முத்தமிட்டு மடியில் கிடத்தி
மார்பு பிசைந்து...
நரம்பு புடைத்து நெடிதாய் புணர்ந்தும்
கடைசிவரை நெருடவில்லை!
விலைமகளின் வறுமை...
1 comment:
Shivanuragh
March 20, 2009 at 7:51 PM
தோழர்.சேரல் அவர்களுக்கு,
மிக்க நன்றி.
அன்புடன்,
கோகுலகிருஷ்ணன் கந்தசாமி
Reply
Delete
Replies
Reply
Add comment
Load more...
Newer Post
Older Post
Home
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
மதுவந்தி
மனிதர்களற்ற இடம்தேடி அமர்வதே இயல்பாகிவிடுகிறது முதலில் ... எல்லா பேருந்து பயணங்களின் தொடக்கத்திலும். --------------------------------------...
நேற்றிரவு
நேற்று இரவு உனது மங்கலான நினைவு என் இதயத்தை நிரப்பியது! வனாந்தரத்தில் வசந்தத்தின் அமைதியான வருகையைப் போல, பாலைவன தென்றலின் மென்மையான காலடிய...
ஈவ்லின்
புத்தகக் கடைகளிலெல்லாம் உனக்குப் பிடித்த புத்தகங்களையே புதிது புதிதாக என்னிடம் தருகிறார்கள்.... பரிசளிக்க முடியதென்றாலும் பத்திரமாய...
தோழர்.சேரல் அவர்களுக்கு,
ReplyDeleteமிக்க நன்றி.
அன்புடன்,
கோகுலகிருஷ்ணன் கந்தசாமி