Friday, June 12, 2009

அமிர்தவள்ளி

உன் கண்களை நானும்

என் கண்களை நீயும்

மூடி விளையாடும்

கண்ணாமூச்சியில்

கடைசிவரை நம்மை நாம்

தொலைக்க முடிவதில்லை...
at

1 comment:

  1. இராவணன்June 12, 2009 at 10:37 PM

    அய்யய்யூஊஊஊஊஊஊஊஊஊ

    இவளோ அழகா எப்படிங்க யோசிக்கிறீங்க :)

    அருமை அருமை அருமை

    ReplyDelete

Subscribe to: Post Comments (Atom)
  • மதுவந்தி
    மனிதர்களற்ற இடம்தேடி அமர்வதே இயல்பாகிவிடுகிறது முதலில் ... எல்லா பேருந்து பயணங்களின் தொடக்கத்திலும். --------------------------------------...
  • நேற்றிரவு
    நேற்று இரவு உனது மங்கலான நினைவு என் இதயத்தை நிரப்பியது! வனாந்தரத்தில் வசந்தத்தின் அமைதியான வருகையைப் போல, பாலைவன தென்றலின் மென்மையான  காலடிய...
  • ஈவ்லின்
    புத்தகக் கடைகளிலெல்லாம் உனக்குப் பிடித்த புத்தகங்களையே புதிது புதிதாக என்னிடம் தருகிறார்கள்.... பரிசளிக்க முடியதென்றாலும் பத்திரமாய...