மாயப் பிசாசு!

மயிலாக வந்துநிற்கும்

மாயப் பிசாசு!

மார்பு முலைகாட்டி

மயக்கிடுமே அவள் தேகம் !

கூடும் இன்பத்தை

கொடுக்கின்ற துர்புத்தி

தானதனால் கொள்வானே

அவள் தேகம் குணமிழந்து !

விவேகம் அறியாமல்

வினைவலியும் உணராமல்

சீறும் வினையதுவின்

சிநேகத்தில் வீழ்வானே !

தேகம் பொய் மறந்து

வேகம் தனதாக்கி

வீழ்வானே...காமப்பேயின்

கடுஞ்சிறையில்...தானாக !

நாணந்தனை இழந்து

நடுவீதி தானின்று

பார்வையிலே பேசினாலும்

பாவையவள்

கூற்றுவன் தூதன் தானே !

கோதையவள் தீது என்றுணர்ந்து

பேதை மனத்தை நீ பிடிப்போடு இருக்கச்செய்

என் இறைவா !!!

பட்டினத்து அடிகளின் பாடலைப் படித்துவிட்டு எழுதியது...