Sunday, September 11, 2011

தமனிகை


இரவுகளில் 

தவமிருந்து

வரமாய் பெற்ற 

கவிதையொன்று

எப்பொழுதும்

ஆயத்தமாயிருக்கிறது

மனிதர்களைக் 

குத்தி கிழித்து 

வார்த்தைகளால் 

கொன்று விடுவதற்கு....
at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)
  • மதுவந்தி
    மனிதர்களற்ற இடம்தேடி அமர்வதே இயல்பாகிவிடுகிறது முதலில் ... எல்லா பேருந்து பயணங்களின் தொடக்கத்திலும். --------------------------------------...
  • வசந்தகால வருகையின்பொழுது
    உன் இதழ்களின் ஸ்பரிசங்களுக்காக இறந்துபோன கனவுகள் இளமைக்கால நினைவுகள் தொலைந்த ஞாபகங்களில் மீண்டும் துளிர்க்கிறது ஒரு வசந்தகால வருகையில்...
  • நேற்றிரவு
    நேற்று இரவு உனது மங்கலான நினைவு என் இதயத்தை நிரப்பியது! வனாந்தரத்தில் வசந்தத்தின் அமைதியான வருகையைப் போல, பாலைவன தென்றலின் மென்மையான  காலடிய...