Sunday, September 11, 2011

தமனிகை


இரவுகளில் 

தவமிருந்து

வரமாய் பெற்ற 

கவிதையொன்று

எப்பொழுதும்

ஆயத்தமாயிருக்கிறது

மனிதர்களைக் 

குத்தி கிழித்து 

வார்த்தைகளால் 

கொன்று விடுவதற்கு....
at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)
  • மதுவந்தி
    மனிதர்களற்ற இடம்தேடி அமர்வதே இயல்பாகிவிடுகிறது முதலில் ... எல்லா பேருந்து பயணங்களின் தொடக்கத்திலும். --------------------------------------...
  • நேற்றிரவு
    நேற்று இரவு உனது மங்கலான நினைவு என் இதயத்தை நிரப்பியது! வனாந்தரத்தில் வசந்தத்தின் அமைதியான வருகையைப் போல, பாலைவன தென்றலின் மென்மையான  காலடிய...
  • ஈவ்லின்
    புத்தகக் கடைகளிலெல்லாம் உனக்குப் பிடித்த புத்தகங்களையே புதிது புதிதாக என்னிடம் தருகிறார்கள்.... பரிசளிக்க முடியதென்றாலும் பத்திரமாய...