Monday, April 6, 2009

லஜ்ஜாவதி

உதட்டுச் சுழிப்பில்,

கன்னக்குழியில்,

வளைவு நெளிவுகளில்

நிறைவான உன்

நினைவுகளில்

நிகழ்ந்த

வெற்றுப் புணர்ச்சியில்

தொடங்கிய

உடல் அதிர்வு

ஒலிகளாய்...

எழுத்துக்களாய்...

வார்த்தைகளாய்...

வாக்கியங்களாய்...

வரிகளாய்...

கவிதையாய் முடிகிறது.
at

1 comment:

  1. VenkateshApril 10, 2009 at 8:28 AM

    Iyalbai kavithaiyin atharathai elimaiyay vilakkugirathu.. nandru

    ReplyDelete

Subscribe to: Post Comments (Atom)
  • மதுவந்தி
    மனிதர்களற்ற இடம்தேடி அமர்வதே இயல்பாகிவிடுகிறது முதலில் ... எல்லா பேருந்து பயணங்களின் தொடக்கத்திலும். --------------------------------------...
  • வசந்தகால வருகையின்பொழுது
    உன் இதழ்களின் ஸ்பரிசங்களுக்காக இறந்துபோன கனவுகள் இளமைக்கால நினைவுகள் தொலைந்த ஞாபகங்களில் மீண்டும் துளிர்க்கிறது ஒரு வசந்தகால வருகையில்...
  • நேற்றிரவு
    நேற்று இரவு உனது மங்கலான நினைவு என் இதயத்தை நிரப்பியது! வனாந்தரத்தில் வசந்தத்தின் அமைதியான வருகையைப் போல, பாலைவன தென்றலின் மென்மையான  காலடிய...